Maiatzak
16
Mayo
2025
18,00 H.
Doako sarrera
Entrada gratuita
AULA / GELA
Andrei Tarkovsky
Photomuseumek sustatutako eta Zarauzko Udalak babestutako Aula/Gela kultur hedapenerako programaren barruan, ostiral honetako saioa Andrei Tarkovsky zinemagile sobietarrari eskainiko zaio, zinemaren historiaren kontextuaren barruan.
Tarkovsky, Solaris (1972), Ispilua (1975) eta Stalker (1979) bezalako film ospetsuen zuzendaria, oso figura berezia da zinema sobietarrean. Bere estiloa garaiko zinema ofizialetik urruntzen da eta zinema poetiko eta espiritual batera hurbiltzen da, Ingmar Bergman edo Carl Theodor Dreyer bezalako egileen antzera. Stalker, bere lanik eraginkorrenetako bat, zientzia-fikziotik abiatzen da, baina generoaz haratago doa: fedeaz, zalantzez, mundu zalantzagarri batean zentzua bilatzeaz hitz egiten du. Strugatski anaien Picnic extraterrestrea eleberrian oinarritzen da istorioa, baina Tarkovskyk esperientzia guztiz pertsonala eta bisuala bihurtzen du.
Pelikula hau zientzia fikziozko zinema gogoetatsuko beste lan handi batzuekin lotzen da, hala nola 2001: A Space Odyssee (Kubrick, 1968) edo La jetée (Chris Marker, 1962). Gaur egun, Stalker erreferentzia izaten jarraitzen du zuzendari askorentzat, Béla Tarr eta Lars von Trier artean. Tarkovskyk ikusizko meditazio modu bat bihurtu zuen zinema.
AULA / GELA
Andrei Tarkovsky
Dentro del programa Aula/Gela de difusión cultural, promovido por el Photomuseum y patrocinado por el Ayuntamiento de Zarautz, la sesión de este viernes estará dedicada al cineasta soviético Andréi Tarkovsky, en el marco de un recorrido por la historia del cine.
Director de películas tan reconocidas como Solaris (1972), El espejo (1975) y Stalker (1979), es una figura muy especial dentro del cine soviético. Su estilo se aleja del cine oficial de la época y se acerca más a un cine poético y espiritual, parejo al de autores como Ingmar Bergman o Carl Theodor Dreyer. Stalker, una de sus obras más influyentes, parte de la ciencia ficción, pero va mucho más allá del género: habla de fe, de dudas, de la búsqueda de sentido en un mundo incierto. La historia se inspira en la novela Picnic extraterrestre, de los hermanos Strugatski, pero Tarkovsky la transforma en una experiencia profundamente personal y visual.
Esta película se relaciona con otras grandes obras del cine de ciencia ficción reflexivo, como 2001: Una odisea del espacio (Kubrick, 1968) o La jetée (Chris Marker, 1962). Hoy en día, Stalker sigue siendo una referencia para muchos directores, desde Béla Tarr hasta Lars von Trier. Tarkovsky convirtió el cine en una forma de meditación visual.




