Estitxu Ortolaiz

Axalian

2022/01/11 - 2022/02/27

Photomuseumeko aldi-baterako erakusketa aretoan ikusgai daude Estitxu Ortolaiz argazkilari hondarribitarraren irudiak.

Egilearen lana publizitate, erretratu, barne diseinua, industria eta ekitaldien erreportaian oinarritzen da. Ikasketak Madrilgo CEV eskolan egin zituen. Bi urtez Otzarreta Komunikazio Grafikoan lanean aritu ondoren, duela 20 urte baino gehiagotik, bakarkako lanean dabil. Profesional nekaezina, inguratzen gaituen munduaren ikuspegia ematen saiatzen da bere bigarren azala den kamera baten optikaren bidez.

Lan profesionaletik deskonektatzeko, argazki pertsonalagoak, proiektuak edo argaz- ki solteak egiten ditu, eta horiek erakusteak beti lotsa pixka bat eman dion arren, Axalian erakusketa, proiektu oso pertsonala da. Hain zuzen ere, erakusketaren izenburuak bere osaben itsasontziaren izena damara: AXALIAN. Eta, itsasoaren, arrantzaren eta bere familiaren gorazarre moduan prestatu du gogo biziz mostra hau.

Azken urteetan, Hondarribiko lehen sektoreko lan nagusiak irudikatzen dituen trilogia bat egin du. Galtzen ari diren eta merezi duten balioa eta aintzatespena eman behar zaien lanbideak.

Hondarribia, Getaria, Elantxobe, Bermeo, ez dio axola. Izan ere, edozein arrantza-herritan, bertako nagusiei galdetzen badiezu, itsasoko milaka istorio kontatuko dizkizute. Beren aitak, aitonak edo beraiek bizitza osoa arrantzan, itsaso zabalean eman dutela kontatuko dizute. Beren emazte, ama eta amonek ere bizitza osoa eman zutela itsaso ondoan, arrantza egiteko sarea josten. Ontziak pil-pilean zeudela, arrain usainak herriko bazter guztiak bustitzen zituela, lonjak jendez betetzen zirela, erosketak ere egiten zituztela, saregileek gau eta egun denborale batek hautsitako sarea josten lan egiten zutela, arrantzaleek arraina deskargatzen zuten bitartean, berriro itsasoratu ahal izateko. Herriaren bizitza portuaren inguruan zebilela kontatuko dizute, itsasoaren inguruan. Beren emazte, ama eta amonek bizitza osoa eman zutela itsaso ondoan arrantza egiteko sarea josten kontatuko dizute. Ontziak pil-pilean zeudela esango dizute, arrain usainak herriko bazter guztiak bustitzen zituela, lonjak jendez betetzen zirela, erosketak ere egiten zituztela, saregileek gau eta egun lan egiten zutela denborale batek hautsitako sarea josten, arrantzaleek berriro itsasoratu ahal izateko etengabe deskargatzen zuten bitartean. Herriaren bizitza portuaren inguruan zebilela kontatuko dizute, itsasoaren inguruan.

Eta seguru portura hurbilduko zarela, mundu hori ezagutzeko ilusioarekin, hain dotoreak eta izen bereziekin bataiatuak diren arrantza-ontzi handien gorabeheraz gozatzeko. Arrantzale horrek itsas zabaleko azken pasadizoa kontatzeko eskatzera hurbilduko zara. Edo sare kilometrikoa josteko artea ikusteko.

Tamalez, pixkanaka galtzen ari da, gero eta itsasontzi gutxiago daude eta errelebo gutxiago. Inork ez du hain lan gogorra egin nahi, nahiz eta lan polita eta aberasgarria izan, adiskidetasunez eta naturaz betea.